Budowa

HISTORIA BUDOWY

Budowę kościoła rozpoczął w 2000 r. Ks. Kan. Dariusz Dębiński, pierwszy proboszcz Parafii św. Barnaby Apostoła. Po pokonaniu wielu trudności – ze względu na podmokły teren, pradolinę płynącej kiedyś tędy Wisły – trzeba było najpierw wylać żelbetową płytę i na niej dopiero zaczęła się wznosić konstrukcja budynku. W lutym 2008 r. Ks. Abp Sławoj Leszek Głódź, ówczesny ordynariusz diecezji dokonał zmiany proboszcza. Nowy proboszcz, Ks. Bogdan Lewiński, odkrył brak pozwolenia na budowę kościoła, jak również wszystkich pozostałych obiektów na terenie kościelnym. Nie był prowadzony Dziennik budowy, brakowało kompletnej dokumentacji. Rozpoczęły się działania mające na celu legalizację budowy. Bodowa została wstrzymana. We wrześniu 2009 r  zostały sfinalizowane działania prowadzone przez Kurię Biskupią Warszawsko – Praską i Parafię dążące do wyjaśnienia    wszelkich nieścisłości. Powiatowa Inspekcja Nadzoru Budowlanego w Warszawie wydała prawomocną decyzję, w myśl której budowa oficjalnie mogła już być kontynuowana. Okazało się jednak, że zamknięcie konstrukcji przez wykonanie żelbetonowego stropodachu, to ogromne przedsięwzięcie, stanowiące nie lada wyzwanie: konstrukcja dachu składa się z 4 kalenic, z których najwyższa, frontowa kończy się na wysokości 32 m, a kąty spadu dachów wynoszą 45 stopni. Z uwagi na ogromne koszty realizacji takiej konstrukcji, a następnie równie wysokie koszty utrzymania i konserwacji, przy jednoczesnym ograniczeniu finansowym nie największej przecież parafii ( 4 500 osób, z czego w niedzielę na Mszach św. obecnych 1000 – 1200 ), Wydział Budowlany Kurii Warszawsko Praskiej zainicjował prace nad zmianą konstrukcji dachu na prostszą, lżejszą i niżaszą. Opracowanie zastępczego projektu zostało powierzone architekt, Pani Teresie Kłębkowskiej – Reńskiej, mieszkance Zacisza, z Parafii Św. Rodziny. Obliczeń konstrukcyjnych podjął się inżynier Pan Kazimierz Górski , który wcześniej przygotowywał wszystkie dokumenty do legalizacji budowy. Stopień zaawansowania budowy nie pozwolił jednak na wiele zmian. Ostatecznie , co udało się zmienić to: obcięcie tzw., żylet, wystających ponad konstrukcję dachu ( pierwotnie na wysokość 52 m! ) oraz zastąpienie żelbetowego stropodachu konstrukcją drewnianą dachu opartą na dźwigarach ze stali ( tzw. hebach ).  Na istniejących obecnie podciągach zaplanowano wylanie żelbetowego stropu o grubości 15 cm, który jednocześnie połączy frontowe żylety. Zostały także zaprojektowane dodatkowe wieńce.  Na podstawie projektu zamiennego architekt, Pani Teresy Kłębkowskiej – Reńskiej zostały opracowane wizualizacje projektu zamiennego kościoła. Autorem tych wizualizacji jest Pan Grzegorz Tchorek.

AKTUALNE INFORMACJE

Kościół jest praktycznie w stanie zamkniętym, surowym. Dach jest pokryty blachą aluminiową, są wstawione okna, a w jednym z nich znajduje się już witraż. Od początku 2017 roku zostały wykonane następujące prace (do czerwca 2017): założenie systemu alarmowego (monitoring Juwentus), rozprowadzone przewody instalacji elektrycznej, wykonana drewniana podsufitka w bocznych częściach sufitu.  Do momentu wejścia do kościoła, choćby tymczasowo odebranego do użytkowania, potrzeba jest jeszcze wykonania wielu kosztownych prac: ocieplenie budynku i elewacja, ogrzewanie, odkopanie i izolacja fundamentów, przebudowa klatki schodowej, która nie spełnia wymogów bezpieczeństwa. Koszt tych prac to zapewne suma około miliona zł co najmniej. To te najcięższe prace, a są jeszcze lżejsze, co nie znaczy, że mniej kosztowne, jak np. drzwi, odwodnienie terenu itp.

Dziękujemy wszystkim, którzy regularnie wpłacają pieniądze na budowę, niejednokrotnie sobie czegoś odmawiając. Dziękujemy za wszelkie wpłaty i od wszystkich ofiarodawców! Tylko dzięki ofiarności wszystkich parafian możliwe będzie dokończenie dzieła budowy świątyni.

Instrukcja, jak wpłacać pieniądze na budowę kościoła znajduje się niżej.

front

bok

OFIARY NA BUDOWĘ KOŚCIOŁA

Wszelkie prace przy budowie kościoła finansowane są z ofiar składanych przez wiernych. Jest to praktycznie jedyne źródło finansowania. Ofiary można składać  w następujących formach:

  1. Przekazując gotówkę w kopercie ( bezpośrednio Księdzu Proboszczowi, składając na tacę lub wrzucając do skarbonki z napisem „Ofiary na budowę kościoła”. ). Na kopercie proszę napisać  dane ofiarodawcy: imię  ( imiona ) i nazwisko oraz adres lub skorzystać z przygotowanych kopert  z nadrukiem rozłożonych na półkach, gdzie leży prasa.
  2. Wpłacając na konto parafialne z dopiskiem: „na budowę kościoła”. Proszę również o podanie swojego adresu zamieszkania w parafii w przypadku, gdy jest on różny od adresu właściciela konta.

 

Numer konta:  BANK PEKAO SA  27 1240 1040 1111 0000 0136 0727

Parafia Rzymskokatolicka p.w. Św. Barnaby Apostoła, ul. Łodygowa 24,03-687 Warszawa

Odliczenia podatkowe ofiar składanych na kościół:

Dochód przed opodatkowaniem można pomniejszyć również o dokonane darowizny na cele kultu religijnego.Można odliczyć darowizny dla kościołów , nie więcej jednak niż 6% dochodu. W praktyce fiskus akceptuje jako cele kultu religijnego m.in. budowę czy remont kościoła, jego wyposażenie oraz zakup przedmiotów liturgicznych.

Odliczenie z tytułu darowizny na cele kultu religijnego stosuje się, jeżeli wysokość darowizny jest udokumentowana dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna – dokumentem, z którego wynika wartość tej darowizny.

Dokumentując przekazywane darowizny nie zapomnijmy jednoznacznie określić celu ich przekazania, wpisując do umowy czy w tytule polecenia przelewu „cel kultu religijnego”, ewentualnie precyzując, co konkretnie uważamy za taki cel np. „budowa kościoła”. Jeśli tego nie zrobimy, bądź inaczej określimy cel darowizny, fiskus może nam zakwestionować prawo do odliczenia przekazanych kwot.
Dodatkowo mamy obowiązek wykazać w zeznaniu rocznym kwotę przekazanej darowizny, kwotę dokonanego odliczenia oraz dane pozwalające na identyfikację obdarowanego, w szczególności jego nazwę i adres.
Podobnie jak w przypadku pozostałych darowizn odliczanych od dochodu, odliczeń z tytułu tej ulgi można dokonywać w dowolnych proporcjach w składanych zeznaniach (jeśli składamy więcej niż jedno zeznanie). Nie ma też zakazu odliczenia części ulgi od dochodu, a części – od przychodu (np. opodatkowanego ryczałtem ewidencjonowanym). Nie wolno tylko odliczyć dwukrotnie tej samej kwoty.

Podstawa prawna: Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.

Za wszelkie ofiary składamy serdeczne: Bóg zapłać!